1. Dzień był bardzo chudy,
    zmizerniał.
    Przelewające się nad głową chmury
    zmniejszały przestrzeń działania.
    Ograniczony ich bezmyślnym (uświęconym) ruchem
    posuwałem na przód brak-istnienie,
    moją istotę.
    Toczyłem siebie prosto
    po wszystkich drogach, dróżkach i przesmykach,
    aż doszedłem do ciebie.
    Nie zatrzymany wchłonąłem twą istotę,
    o Pani,
    i pospacerowałem dalej,
    zapalając papierosa.


2. Zatoczyłem dokładne koło,
    powracając do pkt. wyjścia.
    Przez ten czas
    (czas to nieprecyzyjne wyrażenie
    - w tym procesie jest nieistotny)
    nie istniałem.
    W tym czasie (jw.)
    nieistnienie było mną i vice-versa.
    Nie posiadłem niczego,
    niczego też nie straciłem.
    Ktoś pożyczył mi trzy stare filmy
    z moim życiem,
    ale nie były warte by je oglądać,
    i nie chodzi o moje życie -
    ono ma wartość,
    jego wspomnienie nie ma wartości,
    jest ułudą na którą brak czasu
    (czas to nieprecyzyjne wyrażenie
    - po drzwiach jest nieistotny).


3. Zaraz po tym jak zapomniałem,
    zacząłem nieśmiało uśmiechać się
    do cichych myśli, odruchów
    niemal-że-bez-warunkowych.
    Wydały się takie blade i bezbronne
    gdy zestawić je z krajobrazem.
    To drzewo tam,
    powykręcane zanieczyszczeniem,
    ze swymi gałęźmi do nieba prosto
    chce byś je przytulił:
   
    cii, cii, cii, cii, cii, cii, cii, cii, cii
    ..., cii, cii, cii, cii, cii, cii, cii, cii
    ..., ..., cii, cii, cii, cii, cii, cii, cii
    ..., ..., ..., cii, cii, cii, cii, cii, cii
    ..., ..., ..., ..., cii, cii, cii, cii, cii
    ..., ..., ..., ..., ..., cii, cii, cii, cii
    ..., ..., ..., ..., ..., ..., cii, cii, cii
    ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., cii, cii
    ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., cii

->  Tak ono tak lubi i ty też i ja !

- - -
rok 1998